Treurig staart een oude podencoteef naar de andere
kant van het gaas ........ naar een andere wereld.
Onopgemerkt door de vele bezoekers, die steeds weer met een jonge, gezonde hond naar huis gaan.
Nooit zal zij het geluk van een eigen plekje bij de haard leren kennen, het warme gevoel van een strelende hand over haar grijzende kop of een blokje om, samen met
HAAR
baasje.
Ze is te oud, niemand wil haar meer. Zelfs voor haar wrede
spaanse baas was ze nutteloos geworden, toen ze geen goede
puppies meer
baarde.

Ze zucht, legt haar oude kop voorzichtig op haar stramme poten en verlaat zachtjes deze wereld..... te moe geworden van het jarenlange, tevergeefse wachten, van het steeds maar hopen ..... hopen op die ene
persoon, die haar zachtjes aait en vraagt ....
.... wil jij
misschien met mij
mee? .......
|
..........Traurig starrt eine alte Podenco-Hündin durch die
Gitter zu der anderen Seite herüber, zu einer anderen Welt.
Unbeachtet von den
vielen Besuchern, die immer wieder mit einem junge gesunde Hund nach Hause
gehen.
Nie wird sie die
Geborgenheit inmitten einer eigenen Familie kennenlernen, das warme Gefühl einer streichelnder
Hand über ihre grau werdende Kopf oder einen Spaziergang, samen met
ihr
Herrchen
Sie ist zu alt,
kein Mensch will ihr mehr haben. Selbs Fúr ihre brutale spanische Herrchen,
ein "Jaeger" war Sie nutzlos von der Zeit an, als Sie ihm keine gute
Nachkommlingen mehr gebähren konnte

Sie seuft,
legt ihre alte Kopf vorsichtig auf ihre stramme Pfoten und verlässt
leise diese ungerechte Welt..... zu müde von ihre Jahrenlange
vergebens Warten, jedesmal voller Freude die Gäste begrüssend.....
in der Hoffnung, das die eine speziele Person auf
Ihr
zulauft, ihr liebevoll streichelt und mit eine zarte
Stimme fragt ....
....
Möchtest Du mit
mir mit?
.......
|